Home » Informatie » Gedragsuitleg

Hier word nog aan gewerkt..

Gedragsuitleg

Roepen/Schreeuwen:
Dit doen valkparkieten om contact met elkaar te maken. Dit gebeurt vaak als er een nieuwe valkparkiet is, als de een een stuk verwijderd is van de ander, uit eenzaamheid of om aandacht te krijgen van de eigenaar. 
Zodra er een nieuwe valkparkiet is, kunnen ze naar elkaar gaan roepen of schreeuwen. De nieuweling is namelijk nog niet bekend, en de valkparkiet(en) die er al waren zoeken contact. Hiermee willen ze eigenlijk zeggen: hallo, wie ben jij?? Meestal stopt het schreeuwen/roepen zodra ze kennis hebben gemaakt. 
Als je bijvoorbeeld 2 valkparkieten hebt, en de een is aan de andere kant van de ruimte kunen ze ook naar elkaar gaan roepen. Valkparkieten kunnen echte maatjes worden, en willen dan altijd samen zijn. Als de een te ver weg is, kan de ander gaan roepen. Dit om te bevestigen dat de ander niet verdwenen is. Zodra ze beide in een andere ruimte zitten en niet naar elkaar toe kunnen, kan dit een blijvend iets zijn. Het is dus niet verstandig om 2 maatjes zomaar te scheiden. 
Indien je een valkparkiet alleen houd, kan schreeuwen een bijkomend gedrag zijn. Valkparkieten zijn groepsdieren, dit wil zeggen dat ze altijd een maatje willen hebben. Zodra je hem alleen houd, is de kans groot dat de valkparkiet jou als zijn maatje ziet. Dit lijkt in de eerste instantie heel leuk, maar kan voor problemen en eenzaamheid zorgen. Mensen kunnen de valkparkiet namelijk niet alles geven wat zij van een maatje verwachten. We zijn niet dag en nacht voor ze aanwezig, wat voor eenzaamheid zorgt bij de valkparkiet. Dit kan ertoe leiden dat ze gaan schreeuwen zodra de mens uit het beeld verdwijnt, al is het enkel om naar de toilet te gaan. Hiermee willen ze eigenlijk zeggen: Hallo?! ik ben hier, vergeet mij niet! Geef me aandacht! 

Met kop knippen en zeurend geluid maken:
Dit is gedrag wat veel voorkomt bij jonge valkparkieten. Het betekend als het ware: geef mij eten! Als ze nog maar net zelfstandig zijn, kunnen ze gaan schooien om gevoerd te worden. Dit is dan omdat ze zelf te lui zijn om het te pellen. Zodra je een jonge valkparkiet hebt en hij/zij vertoont dit gedrag, moet je even goed in de gaten houden of hij/zij wel zelf kan eten. Als dit het geval is moet je het gedrag negeren, dan zal het gedrag afnemen en op begeven moment stoppen. Zodra het valkje nog niet zelf kan eten, en zaadjes pellen: terug brengen naar de kweker! Als ze nog niet zelf kunnen eten kunnen ze verzwakken of zelfs overlijden. 
Valkparkieten die met de hand zijn opgevoed hebben dit gedrag vaak erger dan valkjes die door hun ouders zijn opgevoed. Dit komt omdat ze weten dat mensen hun eten geven. Zodra ze zelf kunnen eten, is het echter geen probleem. Het gedrag zal afnemen zodra het genegeerd word. 

Gapen:
Valkparkieten gapen niet omdat ze moe zijn, wat mensen wel doen. Ze gapen uit ontspanning, om hun bek/nekspieren te ontspannen. Soms lijkt het alsof ze stikken, wat niet zo is. Als ze dit gedrag af en toe vertonen is het geen enkel probleem. 

Niezen:
Niezen gebeurt vaak zodra een valkparkiet zich gepoetst heeft. Wat veertjes hebben bij zijn neusje gekriebelt of er zit een stofje bij zijn neus. DIt gedrag is heel normaal, en geen probleem zodra hij/zij niet de gehele dag niest. Zodra hij de hele dag niest, zonder dat er een rede te zien is: neem dan contact op met uw vogelarts. Dit kan duiden op ziekte. 

Eigen veren door snavel halen:
Dit is zelfverzorgend gedrag(poetsen), de valkparkiet maakt alle veren netjes en doet ze op de juiste plek. Dit gedrag is heel normaal, en zal een ontspannen valkparkiet regelmatig vertonen. Zodra de valkparkiet zich nooit poetst en dus hele rommelige veren heeft, is het verstandig om contact op te nemen met uw vogelarts. Dit kan duiden op ziekten. (Let op: een valkparkiet die in de rui is heeft ook rommelige veren, dit is wel normaal)

Veren uitvallen/ hulsjes tussen de veren:
Ongeveer 2 maal per jaar raakt een valkparkiet in de rui. Hij verliest dan een groot deel van zijn verern, die vervangen worden door nieuwe veren. Deze nieuwe veren komen eerst als hulsjes, waar ze op begeven moment uitbreken. De rui duurt ongeveer 6 tot 8 weken. Zodra het de eerste grote rui is (tussen de 5 en 9 maanden leeftijd) kan het zijn dat de valkparkiet van kleur veranderd. Denk aan een felle kop, of parels die verdwijnen. Dit is heel normaal, en gebeurt bij alle mannelijke valkparkieten. 
Tijdens de rui kan een valkparkiet wat minder fit zijn, en wat rommelig in de veren zitten. Dit is heel normaal, omdat nieuwe veren aanmaken energie kost. De valkparkiet moet echter wel goed blijven eten en alert blijven. 

(continu) op en neer lopen over de bodem/ op een stok:
Dit betekend dat de valkparkiet uit zijn kooi wil, om even zijn vleugels te strekken of om aandacht te krijgen. Het is dus een stress-signaal. Als je valkparkiet dit heel veel doet, is het verstandig om te kijken of de kooi groot genoeg is en alles bezit wat de valkparkiet nodig heeft. Soms kunnen ze dit ook doen uit enthousiastme, Op begeven moment weten ze wanneer ze vers eten krijgen of uit de kooi mogen, dan kunnen ze dit gedrag ook gaan vertonen. 

Schudden:
Schudden doen valkparkieten om hun verenkleed goed te leggen. 

Bol zitten, kop in verenkleed, (op 1 poot):

Tegen voorwerp tikken met snavel:

Vleugels iets gespreid / borst vooruit:

Braken:

Hangende vleugels / bol zitten / knik in de staart:

Heen en weer wiebelen / dreigend geluid maken (op de bodem of in een blok:

Naar andere valkparkieten/ mensen:
Vleugels gespreid / bek open / dreigen:
Kop buigen / naar benedengebogen tegen ander aanduwen: 
Veren van een ander door de snavel halen / aan veren knabbelen:
Staart recht naar achteren / rug plat:
Cloaca tegen voorwerp wrijven: